The perks of waiting on a queue.
Γιορτινές ουρές, αστική συγκοινωνία, γραφειοκρατία, buffering.
Στους περισσότερους ανθρώπους δεν αρέσει να περιμένουν.
Γι' αυτό και λένε πως η υπομονή είναι αρετή.
Αυτό που δεν πρόκειται όμως ποτέ να μας ψιθυρίσουν γλυκά στο αφτί και να εγκαταστήσουν στον εγκέφαλό μας, είναι πως η υπομονή δεν βρίσκεται απαραίτητα στην αναμονή. Τι εννοώ με αυτό...
Όταν περιμένεις το λεωφορείο, δεν σε υποχρεώνει κανείς να σκέφτεσαι συνέχεια την ώρα που θα μπεις στο λεωφορείο. Δεν είσαι αναγκασμένος να σκέφτεσαι ούτε πόσοι άνθρωποι θα είναι μέσα, ούτε ποιος θα είναι ο οδηγός.
Όταν περιμένεις στην ουρά με ένα καρότσι γεμάτο ψώνια, δεν σου έβαλε κανείς το πιστόλι στον κρόταφο, απειλώντας σε να αρχίσεις από μέσα σου την αντίστροφη μέτρηση ώσπου να 'ρθει η σειρά σου. Δεν σου είπε κανείς να αρχίζεις να κοιτάς τον ταμία, τον εκάστοτε πρώτο στην ουρά, τον επόμενο, τον μεθεπόμενο, το στραβομούτσουνο που δυσανασχετεί από πίσω σου λες και δεν υπάρχουν άλλοι που περιμένουν ακόμα πιο πίσω του, ούτε και αυτόν που παίζει παιχνίδια στο κινητό του.
Κανείς δεν σου είπε πως η ουσία της αναμονής βρίσκεται στην ανυπομονησία ή τη γκρίνια.
Αντί να απασχολείς άσκοπα το μυαλό σου με το να περιμένεις την ίδια την αναμονή, μπορείς να σκεφτείς χίλα δυο άλλα, χίλιες δυο φορές πιο όμορφα πράγματα.
Μπορείς να θυμηθείς μια βόλτα στο σουπερμάρκετ όταν ήσουν παιδί. Σε ενθουσίαζαν τα πάντα. Τόσα πράγματα στο ίδιο μέρος, και όλα στημένα σε ένα ράφι έτοιμα να τα αγοράσει κάποιος. Οι πιθανότητες να μπορείς να στερηθείς κάτι για να πάρεις κάτι άλλο. Τότε που είχες τον κόσμο και το χρόνο στα πόδια σου, δεν σε στενοχωρούσε τόσο να περιμένεις, γιατί είχες απεριόριστα πράγματα να σκεφτείς. Παραδόξως, και αν το καλοσκεφτείς, τα ίδια τα προϊόντα περιμένουν κι αυτά. Και ξαφνικά ένοιωθες άσχημα για όλα τα μπισκότα ή τα παιχνίδια ή τα φρούτα που κανείς δεν θα έχει αγοράσει για κάποιο γιορτινό τραπέζι, και θα παραμείνουν στο ράφι τους όταν το κατάστημα κλείσει. Τα καημένα, θα πρέπει πάλι να περιμένουν μέχρι το επόμενο πρωί...
Μπορείς να σκεφτείς το πιο καινούργιο αγαπημένο σου τραγούδι. Αλλά όχι απλώς να θυμηθείς πιο είναι. Να το παίξεις στο μυαλό σου όσο πιο δυνατά μπορείς, μετά χαμήλωσέ το, αυξομοιώνοντας την ένταση συνεχώς. Μετά παίξ' το από την αρχή. Ξεκίνα όμως με μια σύνθεση λίγο διαφορετική. Πρώτα, πρόσθεσε ένα όργανο που δεν περιλαμβάνει η παραγωγή που έχεις ακούσει, και ξεκίνα το κομμάτι με αυτό. Μετά άρχισε να προσθέτεις στοιχεία, λόγια και κάνε μια νοητική διασκευή του κομματιού. Αν μπορείς κι όλας, σιγοτραγούδησέ το. Εκμεταλλεύσου τις μαγικές αυτές ιδιότητες που μπορεί να σου προσφέρει το μυαλό σου. Στο κάτω κάτω, κανείς δεν θα σου κάνει παρατήρηση επειδή ήπιες λίγο παραπάνω (γιορτινό πνεύμα)!
Η αγανάκτηση της αναμονής είναι μια επιλογή. Η υπομονή είναι τρόπος ζωής, και η φαντασία το μυστικό της επίτευξής της.
Στους περισσότερους ανθρώπους δεν αρέσει να περιμένουν.
Γι' αυτό και λένε πως η υπομονή είναι αρετή.
Αυτό που δεν πρόκειται όμως ποτέ να μας ψιθυρίσουν γλυκά στο αφτί και να εγκαταστήσουν στον εγκέφαλό μας, είναι πως η υπομονή δεν βρίσκεται απαραίτητα στην αναμονή. Τι εννοώ με αυτό...
Όταν περιμένεις το λεωφορείο, δεν σε υποχρεώνει κανείς να σκέφτεσαι συνέχεια την ώρα που θα μπεις στο λεωφορείο. Δεν είσαι αναγκασμένος να σκέφτεσαι ούτε πόσοι άνθρωποι θα είναι μέσα, ούτε ποιος θα είναι ο οδηγός.
Όταν περιμένεις στην ουρά με ένα καρότσι γεμάτο ψώνια, δεν σου έβαλε κανείς το πιστόλι στον κρόταφο, απειλώντας σε να αρχίσεις από μέσα σου την αντίστροφη μέτρηση ώσπου να 'ρθει η σειρά σου. Δεν σου είπε κανείς να αρχίζεις να κοιτάς τον ταμία, τον εκάστοτε πρώτο στην ουρά, τον επόμενο, τον μεθεπόμενο, το στραβομούτσουνο που δυσανασχετεί από πίσω σου λες και δεν υπάρχουν άλλοι που περιμένουν ακόμα πιο πίσω του, ούτε και αυτόν που παίζει παιχνίδια στο κινητό του.
Κανείς δεν σου είπε πως η ουσία της αναμονής βρίσκεται στην ανυπομονησία ή τη γκρίνια.
Αντί να απασχολείς άσκοπα το μυαλό σου με το να περιμένεις την ίδια την αναμονή, μπορείς να σκεφτείς χίλα δυο άλλα, χίλιες δυο φορές πιο όμορφα πράγματα.
Μπορείς να θυμηθείς μια βόλτα στο σουπερμάρκετ όταν ήσουν παιδί. Σε ενθουσίαζαν τα πάντα. Τόσα πράγματα στο ίδιο μέρος, και όλα στημένα σε ένα ράφι έτοιμα να τα αγοράσει κάποιος. Οι πιθανότητες να μπορείς να στερηθείς κάτι για να πάρεις κάτι άλλο. Τότε που είχες τον κόσμο και το χρόνο στα πόδια σου, δεν σε στενοχωρούσε τόσο να περιμένεις, γιατί είχες απεριόριστα πράγματα να σκεφτείς. Παραδόξως, και αν το καλοσκεφτείς, τα ίδια τα προϊόντα περιμένουν κι αυτά. Και ξαφνικά ένοιωθες άσχημα για όλα τα μπισκότα ή τα παιχνίδια ή τα φρούτα που κανείς δεν θα έχει αγοράσει για κάποιο γιορτινό τραπέζι, και θα παραμείνουν στο ράφι τους όταν το κατάστημα κλείσει. Τα καημένα, θα πρέπει πάλι να περιμένουν μέχρι το επόμενο πρωί...
Μπορείς να σκεφτείς το πιο καινούργιο αγαπημένο σου τραγούδι. Αλλά όχι απλώς να θυμηθείς πιο είναι. Να το παίξεις στο μυαλό σου όσο πιο δυνατά μπορείς, μετά χαμήλωσέ το, αυξομοιώνοντας την ένταση συνεχώς. Μετά παίξ' το από την αρχή. Ξεκίνα όμως με μια σύνθεση λίγο διαφορετική. Πρώτα, πρόσθεσε ένα όργανο που δεν περιλαμβάνει η παραγωγή που έχεις ακούσει, και ξεκίνα το κομμάτι με αυτό. Μετά άρχισε να προσθέτεις στοιχεία, λόγια και κάνε μια νοητική διασκευή του κομματιού. Αν μπορείς κι όλας, σιγοτραγούδησέ το. Εκμεταλλεύσου τις μαγικές αυτές ιδιότητες που μπορεί να σου προσφέρει το μυαλό σου. Στο κάτω κάτω, κανείς δεν θα σου κάνει παρατήρηση επειδή ήπιες λίγο παραπάνω (γιορτινό πνεύμα)!
Η αγανάκτηση της αναμονής είναι μια επιλογή. Η υπομονή είναι τρόπος ζωής, και η φαντασία το μυστικό της επίτευξής της.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου